Dokładnie dzisiaj, 10 kwietnia, mija pierwsza rocznica katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem. W kościele farnym w Lesznie odbyła się msza święta w intencji 96 ofiar, które były na pokładzie samolotu prezydenckiego.

- Dzisiaj wspominamy rocznicę bolesnych wydarzeń, które poruszyły nasz kraj. Gromadzimy się na modlitwie, na wspólnych rozważaniach. Warto postawić siebie pytanie, co nam zostanie z przeżywania tej tragedii - mówił na początku mszy świętej ks. Jan Majchrzak, proboszcz parafii pod wezwaniem św. Mikołaja w Lesznie, cytując słowa Cypriana Kamila Norwida: „Czy popiół tylko zostanie i zamęt,

Co idzie w przepaść z burzą.

Czy zostanie na dnie popiołu gwiaździsty dyjament,

Wiekuistego zwycięstwa zaranie?”

Specjalny list na dzisiejszą uroczystość przygotowała Rada Stała Konferencji Episkopatu Polski. List odczytany w czasie homilii mówił m. in. o dobrym rozumieniu i przeżywaniu żałoby.

- Nie tyle ważna jest długość czasu poświęconego na żałobę, ile sposób, w jaki zdołamy ten czas przeżyć. Nie pomożemy zmarłym zatrzymując się w nieskończoność przy grobie. Nie odnajdziemy tam naszych bliskich, ponieważ oni przeszli już do wieczności i odtąd miejscem spotkania z nimi jest wiara i ufna modlitwa, a także podjęcie ideałów ich życia.

Natomiast samo doświadczenie żałoby może zaowocować naszą większą dojrzałością duchową. Śmierć ukazuje nam, jak kruche jest wszystko to, w czym dotąd pokładaliśmy nadzieję: życie, zdrowie, miłość drugiego człowieka, dobra materialne, dokonania.

Zebrani na modlitwie wierni polecali Bogu dusze ofiar oraz przyszłość Ojczyzny.

- Dziękując Bogu za bohaterskie życie ofiar Katynia oraz dobro służących Ojczyźnie ofiar katastrofy smoleńskiej, uszanujmy pamięć ich czynów. Niech one pobudzą nas do mądrej i bezinteresownej służby na rzecz dobra wspólnego. Módlmy się jednocześnie do miłosiernego Boga, aby wzbudził nowych synów i córki Ojczyzny, pragnących służyć ofiarnie i odważnie ludziom nowych czasów - słyszeliśmy z usta kapłana.

(kin), Fot. E. BALDYS