Leszczyński ultramaratończyk Łukasz Wróbel wygrał Legends Backyard Ultra w Retie w Belgii. Rok temu na tej samej imprezie ustanowił rekord świata.

W tegorocznej edycji Łukasz przebiegł 114 pętli po 6,7 km, czyli w sumie 763,8 km. Skończył rywalizację po niespełna 114 godzinach.

- Backyard to po polsku „podwórko”, nazwa nawiązuje do charakteru tego biegu – mówi Łukasz Wróbel. - Na pokonanie jednej pętli jest maksymalnie godzina, a odpoczynek przed rozpoczęciem każdej następnej pętli wynosi tyle, ile czasu na poprzednim okrążeniu „zaoszczędził” zawodnik. Jeśli przebiegł pętlę np. w 59 minut, na odpoczynek zostaje mu minuta. Zatem, im szybciej ktoś biegnie, tym więcej czasu ma na odpoczynek przed kolejna pętlą, ale też kosztuje go to więcej wysiłku. Ja w Belgii przebiegłem pętle w średnim czasie 40-42 minuty.

W Belgii supportem dla Łukasza byli jego żona Kamila oraz Grzegorz Sałaj z Opoczna.

Łukaszowi niewiele zabrakło do pobicia rekordu życiowego w tej formule sprzed roku, który wynosi 116 pętli, czyli 777 km i był wtedy rekordem świata (obecnie rekord globu wynosi 119 pętli).

W uproszczeniu: w tej formule biegu ustanawianie rekordów zależy przede wszystkim od własnej formy, wytrzymałości itp, ale także po trochu od rywali, od tego, jak długo biegnie przynajmniej dwóch zawodników. Jeśli z tej ostatniej dwójki jeden zejdzie z trasy w trakcie jej pokonywania, drugi jedynie kończy tę pętlę, a więc już kolejnej nie biegnie. Jeśli obaj zawodnicy dokończą daną pętlę, ale jeden z nich już nie wyjdzie na kolejną, to drugi z nich musi przebiec tę ostatnią, w pewnym sensie dodatkową pętlę, ale tylko jedną. Generalnie uczestnicy biegu nawzajem się napędzają, ale też wykruszają się z biegu.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"12425"}

::reaction{"type":"full","item":"86144"}

::news{"type":"see-also","item":"86129"}

::news{"type":"see-also","item":"86138"}

::news{"type":"see-also","item":"86117"}