Anna Seniuk wystąpiła podczas drugiego dnia Święta Teatru Miejskiego w Lesznie. Zaprezentowała stand-up "Księga ziół (i nie tylko...)" - cytując autora książki i znakomitych poetów z wielkim dystansem odnosiła się do swojego życia, kariery, wieku. I pewnie wiele z tego, o czym mówiła, na długo pozostanie w głowach widzów. 

Święto Teatru rozpoczęło się w niedzielę nostalgicznym i pięknym koncertem Julii Pietruchy. 

W poniedziałek, 27 kwietnia gościnią leszczyńskim widzów była Anna Seniuk.

Aktorka jest na scenie już ponad 60 lat, ukończyła szkołę teatralną w Krakowie, wykłada aktorstwo, jest profesorką. Ma 83 lata, pracuje w Teatrze Narodowym w Warszawie. Piszemy o wieku, bo artystka w spektaklu bardzo często się do niego odnosiła. 

Stand-up "Księga ziół (i nie tylko...)" oparty jest na książce "Księga ziół" Sandora Maraiego, która ukazała się w roku 1943. Autor - Węgier zawarł w porady, przemyślenia, wskazówki i prawdy o tym, co zrobić "gdy kogoś boli serce, albo gdy Bóg go opuścił". To nie jest gruba lektura i nie można jej czytać jak powieści. Warto ją jednak mieć przy sobie i często zaglądać, ale po kilka zdań - tak przekonywała aktorka. Mądrości z książki węgierskiego pisarza świetnie łączyła z wierszami polskich poetów, m.in.: Szymborskiej, Tuwima, Różewicza. Mówiła na przykład o miłości, wieku, teatrze, ojczyźnie. 

Przekonywała, żeby uparcie nie tęsknić za młodością 

- Z młodością należy się pożegnać ostro, bez litości. Zamiast ją rozpamiętywać, trzeba znaleźć jej złe strony - podkreślała. A przecież młodość to - jak wymieniała aktorka - chaos, sprawdziany, egzaminy, matura, żądze, ustawiczne wybory i strachy, że trzymając kogoś w ramionach, przegapimy kogoś innego, to kariera, sława... Jednym słowem - same problemy. Starość zaś to spokój. Już nie musimy martwić, jak wyglądamy i co mówimy - jeśli głupoty, to młodzi słysząc nas najwyżej popukają się w czoło. - Wiek sprawia, że czujemy się bardziej bezpieczni niż za czasów dramatycznej młodości. Na starość możemy kiwnąć na wszystko ręką i powiedzieć: teraz to niech się młodzi martwią, co mnie to obchodzi? 

Jednocześnie Anna Seniuk radziła, aby

nigdy nie mówić "za moich czasów to było...". - Jeżeli będziemy tak mówić, to młodzi pomyślą, że pochodzimy z czasów bitwy pod Grunwaldem. Lepiej mówić: "ja uważam tak...". Aktorka polecała, aby się zakochiwać i to w każdym wieku, godzić, przyznawać do błędów, przepraszać i spacerować - godzinę lub półtorej godziny dziennie. - Na spacer trzeba iść samemu. Nie do sklepu, nie do celu, nie z koleżanką. Ten, kto spaceruje sam uwalnia się od myśli, a ciało i duszę powierza odwiecznym żywiołom. Chodzisz po ziemi i jednocześnie spacerujesz pod gwiazdami - nawet, jeśli jest dzień. To cudowna rzecz. 

Aktorka mówiła także o tym, że ludzie często całe życie szukają szczęścia, a potem pod koniec ze smutkiem stwierdzają, że go nie znaleźli, że stracili mnóstwo czasu, że coś przegapili. Tymczasem trzeba przyjąć, ze w życiu są burze i wichury, były i zawsze będą, a szczęśliwych chwil jest mało i trzeba się nimi cieszyć. - Ja jestem szczęśliwa, że jestem tu z państwem, że mogłam przyjechać do Leszna, a jestem tutaj drugi raz w życiu. 

Na koniec swojego monologu polecała, aby

odchodząc z tego świata za wszystko, co się przeżyło i otrzymało, podziękować. - Uporządkujcie zdjęcia, książki, notatki. Zostawcie wnukom coś, z czego będą dumni. 

Anna Seniuk pytała publiczność z jakich ról ją pamiętają

Oczywiście z serialu "Czterdziestolatek", który przyniósł jej największą popularność i rozpoznawalność. Jednak ona najbardziej lubi "Pchłę Szachrajkę", której fragment zaprezentowała widzom Teatru Miejskiego w Lesznie. 

Po spektaklu aktorka podpisywała książkę "Nietypowa baba jestem". To rozmowa z córką Magdaleną, taka wyjątkowa biografia. Chętnie też pozowała do zdjęć i dzieliła się serdecznościami z fanami. 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"12395"}

::reaction{"type":"full","item":"86006"}

::news{"type":"see-also","item":"85953"}

::news{"type":"see-also","item":"85917"}

::news{"type":"see-also","item":"85908"}